Laat me dit Essay met een paar stellige stellingen beginnen:

- Aan "kanker" wordt veel verdiend.
- "Kanker" wordt als 'doodvonnis' begrepen.

Dit essay is echter bedoeld om heldere oplossingen te bieden.

Wat is kanker; hoe werken behandelingen van kanker?
Dit ESSAY verkent hoe we verder kunnen denken over kanker.

Kernconclusie is: kanker is een gewone uiting van ziekte.

Gewoonlijk is de oplossing tijdelijk en wordt opgelost door het lichaam.
In kanker kan dat op dat moment niet gebeuren; en wordt tijdelijk vastgezet in het lichaam.
Dat is bedoeld om later door het lichaam opgelost te kunen worden; vergelijk het met herkauwen: het verteren van een herinnering, naderhand.

Dit is in een beeld te schematiseren, waarin de 4 vormen van samenhang tussen lichaam en geest samenkomen.

1) gezondheid: lichaam en geest vormen één functionele eenheid.
2) Lichaam is beschadigd: geest kan via meditatie als medicatie zelfherstel herstellen
3) Geest is beschadigd: lichaam kan elders een veilige omgeving voor Zelf herstel vinden.
4) Beide zijn verstoord: het lichaam kapselt de verstoring in, in het lichaam, om het later/elders te kunnen her-stellen.

Dit is te schematiseren in de vorm van een "V".
In de basis van de "V" zijn lichaam en geest in integratie.
Correctie-optie (1) is voor te stellen als de ene tak van de "V"-vorm.
Correctie-optie (2) is voor te stellen als de andere tak van de "V"-vorm.

Mathematisch vertegenwoordigt de "V" het proncipe van de Vortex (draaikolk).
Dat is de basisvorm waarin deel en geheel, materie en informatie, integraal zijn verbonden.
In de geneeswijzen van de oude culturen is dit beschreven in termen van een "Chakra" (wervel, craaikolk, vortex).
De gezondheid van ons lichaam wordt zo bepaald door de stabiliteit van deze ([4D]) Vortex.

Elke ziekte is te herleiden tot vertoringen van de samenhang van deze Vortex.
De tekst werkt dat principe verder uit.
Daarin wordt ook duidelijk dat ve oplossing "V" soms niet genoeg is.
De "V" keert dan om in zichzelf: het probleem in beleving wordt dan opgeslagen in het lichaam, om later te worden 'verteerd'.

Op deze manier kan een belevingsprobleem (een besluit) worden opgeslagen (besloten) in het lichaam.
Dat is weer te geven als een "V" die ten opzichte van zichzelf omkeert.

/\
\/

In die omkering wordt een systeemgrens die normaliter buiten het lichaam ligt, omgeslagen en opgeslagen IN het lichaam.
Dat is de basis van kanker; een verdichtingsziekte.

In het omgekeerde geval, wordt de systeemgrens met de omgeving buiten het lichaam verloren.
Iemans 'verliest zichzelf', met als gevolg het ontstaan van het tegendeel: een uitputtingsziekte.

Verdichtingsziekten en uitputtingsziekten complementeren elkaar.
Vandaar dat ze in dit verhaal niet apart worden behandeld: Kanker vertegenwoordigt hier het agemene principe van ziekte in haar kritieke fase: het verlies van de kritische samenhang in/van/op de systeemgrens.

De basis van ziekte en gezondheid ligt in het bewaken en bewaren, stellen, verstellen en herstellen van de systeemgrens.
Daarin zijn lichaam en geest altijd verbonden; want in ons lichaam is alle materie een vorm van informatie.

Alle lichaamsmaterialen zijn uitgescheiden door levende cellen.
Alle lichaamsmaterialen dienen voor het verwerken van informatie.

Alle ziekten zijn daardoor in basis belevingsziekten.
Alle ziekten zijn uiting van verstoring in de be-leving van Vrije Keuze.

We moeten problemen van ziekte en gezondheid dan ook niet begrijpen in termen van ons lichaam.
Daarom is het ook nodig de oplossing te beschrijven in een taal waarin informatie en materie zijn verbonden: wiskunst.

Daarmee is het mogelijk om de samenhang van materie en informatie te begrijpen.
Daarmee is het ook mogelijk om te begrijpen hoe, en waarom, ziekte het gevolg is van een verstoring van de systeemgrens.

In termen van de metafoor van de "V", zoals boven beschreven:

1) de basis van de V (Vortex) is het integratiepunt van lichaam en geest.
2) ingeval van ziekte is er een adaptatie naar hetzij lichaam hetzij geest.
3) werkt dat niet dan volgt een compensatie, door 'inkapseling in de systeemgrens'.
4) faalt dat, dan volgt decompensaie: lichaam en geest worden gescheiden: dood.

De tekst legt uit hoe dat in termen van dat "V"-principe is te begrijpen en beschrijven.
De tekst legt ook uit hoe informatie, energie, processen en structuren daarin zijn verbonden.

Ons lichaam laat zien dat we dat niet in termen van klassieke fysica moeten/kunnen begrijen.
In ons lichaam zien we dat de lichaamsmaterialen worden geproduceerd door levende cellen.

We zien daarin dat bewustzijn centraal staat; dat leidt to energie, processen in de tijd en (ver)vorming van ons lichaam.
Met andere woorden: bewustzijn bepaalt systeemregulatie, die de fysiologie bepaalt die de anatomie vormt.

In de tekst komt aan bod dat dit op veel manieren door veel mensen al is beschreven.
Ook komt aan bod dat het steeds gaat om Vrije keuze; dus de manier waarop je zelf met je eigen leven omgaat.

Aan bod komen ondermeer:

Wat is bekend van kanker?
Is er een relatie tussen kanker en stress?
Wat heeft ons elektrisch lichaamsveld ermee te maken?
Is kanker te voorkomen door gezonde leefstijl?

Kanker is een 'verdichtingsziekte': er groeien meer cellen dan voorheen.
De tegenhanger daarvan is een 'verdunningsziekte'; bijvoorbeeld AIDS.

Deze twee ziektevormen complementeren elkaar.
De ene heet ook wel "scleroserend" (of verlittekenend), en de andere "Inflammatoir" (ontsteking).

De twee ziektevarianten zijn voorbeelden van de fundamentele systeemziekten,
Deze hebben te maken met het grens(ver-/her-)stellend vermogen van ons lichaam.

Het principe hiervan is indertijd al uitstekend beschreven door Hens Selye.
Bert Verveen heeft meer in detail laten zien hoe we dit meer algemeen kunnen begrijpen.

Daardoor kunnen we kanker opvatten als een systeemziekte, waarin de systeemgrens verstoord is.
De meest gangbare reden van die verstoring is chronische irritatie.
Die irritatie kan zich afspelen op elk niveau van ons lichaan: "body, mind, soul & spirit".
De manier waarop die verstoringen zich kunnen afspelen op en tussen al die niveaus is vanuit de theorie van metabolomen (cycli van cel-melabolisme) beter te begrijpen.

Het werk van Lynn Margulis (Cel symbiose), Bruce Lipton (cel leervermogen), Hans Reckeweg (systeemorganisatie) en Charles Rowlatt (systeem terugval) zal worden aangevoerd om te laten zien dat kanker waarschijnlijk géén genetische verstoring is, en ook geen celziekte is.

Het is een verhaal apart dat er héél veel effectieve geneeswijzen voor kanker bekend zijn. Dit Essay, en het bijbehorende Forum, bieden aanknopingspunten om die oplossingen te leren kennen.

Het is duidelijk dat het beeld over de kenmerken van, en oplossingen voor, kanker momenteel door de gereguleerde medicijnleer (als het ware) gemonopoliseerd wordt.
De rechtzaak inzake de "Affaire Millecam" is daarvan een voorbeeld; of is het nodig om van een geritualiseerde heksenjacht te spreken?

Ik vind het moeilijk om te vertrouwen op de informatie van bedrijven, die aan ziekte (veel) proberen te verdienen.
De zaak wordt voor mij lastiger door het besef dat zulke bedrijven steeds meer bepalen wat gepubliceerd wordt, en wat artsen leren.
De situatie wordt nog lastiger doordat tussen die onbetrouwbare werkwijze en informatie ook toch nog veel goede betrouwbare informatie is te vinden.
Vandaar dat ik nu eens simpel de informatie voor mezelf op een rijtje wil zetten - ls van alle discussies, vrij van alle discussies, schijnbaar midden tussen alle discussies, 'om een eind te maken aan al die discussies'.

Vandaar ook de titel: Kanker en gekanker.
Er wordt vermoedelijk teveel gekankerd over kanker.
Er wordt ook teveel op kankercellen gekankerd.
Laten we eens kijken wat er aan de hand is; en wat we daarvan kunnen leren.

De volgende principes komen aan bod:

Onstaan van ons lichaam, als deel van het ontstaan van het uniVersum.
Gezondheid en Ziekte als (dis)integriteit van de Systeemgrens.
Cel leven, celbeleving, celbewustzijn en intra-/intercellulaire communicatie.
Betrokkenheid in de omgeving, en het leren door/van fouten.

Veel van wat hier wordt beschreven is anders dan bekend is.
Het is ook anders dan wat artsen leren.
Hou er rekening mee dat de 'wetenschap' 2000 jaar geloofde in de Axiomata van Euclides; waarvan we nu weten dat die allemaal anders moeten worden begrepen.
Op diezelfde manier is het nu ook nodig om te begrijpen dat dit universum NIET is opgebouwd uit DODE MATERIE, maar dat we in ons lichaam ALTIJD te maken hebben met LEVENDE CELLEN,