ParaNormaal = Normaal Para
Laten we maar direct de koe bij de horens vatten:
Paranormale fenomenen zijn normale para fenoumena.
Om dat uit te leggen volgt eerst een beschrijving van het principe van een Systeemgrens: dat bepaalt de gezonde samenhang van ons lichaam als deel van het uniVersum.
Daarna volgt de conclusie dat, aalgezien elk deel, deel is van het geheel, we het geheel in het del kunnen ervaren.
1) DE SYSTEEMGRENS: een 4D Vortextransformatie
Vanuit de Systeemtheorie is elk deel, deel van een geheel.
Dat ervaren we aan den lijve in ons lichaam.
Ten opzichte van onze huid, is ons lichaam het uniVersum buitenste-binnen (het “inVersum”).
De systeemtheorie geeft een methode om dat te kunnen beschrijven.
Daarbij wordt de systeemgrens simultaan op 4 manieren beschouwd:
1. De systeemgrens, als entiteit
2. De beide zijden van de systeemgrens
3. De systeeminteractie als transformator tussen die twee zijden
4. De systeemintegratie van de ene en de andere zijde, in de systeemgrens.
In ons lichaam zien we dit principe in cel celdeling; bijvoorbeeld de eerste deling van de Zygote (je eerste cel),
1. eerst heb je te maken met één enkele cel
2. dan deelt de cel zich intern in 2 delen.
3. vervolgens ontstaat een transformatiegebied, waarin de cel ook extern zich in twee deelt.
4. tenslotte heb je dan een systeem van twee cellen, die samen één geheel zijn.
Er zijn veel manieren om dat te herkennen in het functioneren van ons lichaam.
Het principe is steeds hetzelfde.
Cellen, organen, en zelfs ons lichaam zijn deel van een groter geheel.
Praktisch bezien is ons lichaam een cel in het lichaam van de mensheid; de mensheid is een orgaan in alle vormen van leven op Aarde, en de Aarde als geheel is een levensvorm.
In de systeemtheorie wordt gebruik gemaakt van een praktische grafische notatie om de samenhang van die complexiteit te beschrijven.
Daarin wordt gebruik gemaakt van dezelfde systematiek, als hierboven (in een andere vorm) al gebruikt werd.
1. object ("Knoop")
2. relatie ("Tak")
3. interactie ("Lus")
4. integriteit ("Netwerk")
In de wetenschap is datzelfde patroon te zien, in de opeenvolgende stappen van wetenschapsmodellen:
1. Klassiek (Objecten)
2. Relativiteit (Relaties)
3. Waarschijnlijkheid (Transformaties)
4. Integrale Theorie (Integratie)
Het gaat om verschillende niveaus van betrokkenheid:
1. Object
2. Proces
3. Regulatie
4. Integratie
Dat is exact wat we in ons lichaam beleven:
1. Anatomie
2. Fysiologie
3. Regulatiesysteem
4. Informatie integratiesysteem
Elk van die systemen werkt op een ander niveau van manifestatie:
1. fysiek
2. chemisch
3. elektromagnetisch
4. Fase (fotonen)
Dat principe herkennen we van de beschrijving van de materie
1. materie
2. moleculen
3. atomen
4. subatomaire velden
Hetzelfde patroon is beschreven voor de opbouw van atomen uit 'deeltjes':
1. neutronen
2. protonen
3. elektronen
4. fotonen
Overigens lijkt dat op de beschrijving van de Aarde
1. Aardkorst
2. Oceanen
3. Atmosfeer
4. Sterren
Het patroon is al heel oude en bekend; bij de Alchimisten:
1. Aarde
2. Water
3. Lucht
4. Vuur
De natuurkunde gebruikt ietwat andere termen:
1. Vast
2. Vloeibaar
3. Gasvormig
4. Plasma
Dit heeft te maken met de verandering van vrijheidsgraden in de materie:
1. 3 vrijheidsgraden
2. 2 vrijheidsgraden
3. 1 vrijheidsgraden
4. 0 vrijheidsgraden
Gewoonlijk gebruiken wiskundigen daarvoor andere termen:
1. 0 dimensie
2. 1 dimensie
3. 2 dimensie
4. 3 dimensies
Een wiskundige vorm waarin 4 dimensie in één geïntegreerd zijn, heet een Draaikolk, met samenspel van:
1. verdwijnpunt
2. stroomlijn
3. vloeistofoppervlak
4. volume
Elke systeemgrens is te beschrijven in termen van een systeemdoorgang, van de ene kant van de systeemgrens naar de andere; daarmee komen we weer bovenaan bij het begin van deze tekst:
· De systeemgrens bepaalt een relatie voor een transformatie in integratie.
· Ons lichaam is op dit principe gebaseerd.
· Gezondheid is het behoud van integriteit, bij verandering van integratie in/met de omgeving.
· Het model van een 4D draaikolk is het meest eenvoudige principe om dit mee te kunnen beschrijven .
2) PARANORMAAL = NORMAL-PARA
Elk systeem is deel van het geheel; zie boven.
In ons lichaam ervaren we dat in ons leven.
In leven, ervaren we de omgeving in ons lichaam.
Vanuit ons lichaam, hebben we effect op onze omgeving.
Ons lichaam is tegelijkertijd:
1. object
2. proces
3. transformatie
4. integratie
Voor elk van die aspecten bestaat een geneeswijze
1. medicijnleer
2. natuurgeneeskunde
3. meridiaangeneeskunst
4. spirituele geneeswijzen
Elk werkt met een ander aspect van de systeemsamenhang:
1. fysieke materie
2. chemische processen
3. elektromagnetische (fase) transformaties
4. Fotonen in formatie informatie
Daarmee is informatie van buiten het lichaam, in het lichaam te be-leven.
Overigens, alle zintuigwaarneming van onze 'omgeving' is alléén maar informatie van/in ons lichaam.
We kunnen het bondig samenvatten: ' objectieve werkelijkheid' bestaat niet; we hebben altijd met subjectieve warneming te maken.
Dat is wat ook de kwantumtheorie voorlegt: wat mensen waarHeid noemen, is per definitie, altijd, alleen, waarNeming.
We moeten dat op twee manieren opvatten:
Waarneming is nooit buiten ons, maar altijd IN ons: waarneming is altijd een subjectief proces, in ons eigen lichaam.
Beleving tussen mensen is beleving BINNEN de mensheid; het altijd een gemeenschappelijk proces waarvan we elk een aspect be-leven.
Dat laatste heeft toelichting nodig: elke mens is 'cel' in het lichaam van de mensheid.
Zoals je lichaam is gevormd uit celDeling van je eerste lichaamscel, de Zygote, zo is die Zygote gevormd vanuit celFusie van ei-en sperma van je ouders, grootouders en voorouders.
Een eenvoudige som laat zien dat we elk meer voorouders hebben dan er mensen op de planeet zijn; met andere woorden: we zijn allemaal familie.
In andere termen: de mensheid is één organisme, en alle uitwisselingen tussen mensen, zijn uitwisselingen binnen het lichaam van de mensheid.
Dat laatste kunnen we in meer perspectief zien in de communicatie van de cellen van ons levende lichaam.
Zoals je weet, zijn de lichaamsmaterialen allemaal aangelegd door onze levende cellen.
Alle cellen delen daarin informatie, die wordt overgedragen via eiwit, chemische signalen, elektromagnetische signalen, en fotonen signalen.
Die informatie-uitwisseling staat bekend als de interne voedselkringloop; die is onderdeel van de voedselkringloop van de omgeving, waarmee we met de aarde en alle vormen van leven zijn verbonden.
In het eten van voedsel, verwerven we informatie uit het DNA van de microben, planten (en dieren) die we eten.
Het delen van DNA is onderdeel van een enorm complex van informatie-uitwisseling tussen alle vormen van leven; onderdeel daarvan is bijvoorbeeld de uitwisseling van eiwitstrengen tussen microben, waardoor ze resistentie tegen ziekenhuisantibiotica met elkaar kunnen delen.
Bruce Lipton heeft beschreven hoe we beleving van onze omgeving inbouwen in het DNA van onze cellen.
James Oshmann heeft laten zien hoe informatie wordt overgedragen van huid naar bindweefsel naar celmembranen naar de celkern.
Hans Reckeweg heeft laten zien hoe informatie wordt overgedragen uit ons lichaam naar de organen, de cellen en de celkern.
Lynn Margulis heeft laten zien dat microben op basis van het delen van informatie tot synergie komen, en daar door - samen - meer vermogens hebben in/voor/met/in het omgaan met de omgeving.
Onze waarneming van onze omgeving wordt door het lichaam afgeleid uit interne lichaamsprocessen.
De informatie van de kern van het lichaam (propriocepsis) wordt 'geprojecteerd' vanuit het cerebellum (de kleine hersenen achter/onderin ons hoofd).
De informatie van de oppervlakte van ons lichaam (sensoricepsis) wordt 'geprojecteerd' vanuit het cerebrum (de grote hersenen voorin/bovenin ons hooft).
Karl Pribram heeft laten zien dat we die informatievergelijking moeten beschouwen als een interactie van hologrammen.
Er zijn goede redenen dat onze informatieverwerking, onze hersenen, ons lichaam en onze hele werkelijkheid(waarneming) op het principe van holografische systemen is gebaseerd.
Daarin is het basisprincipe anders dan in de klassieke (Euclidische) modellen wordt beschreven: een punt is niet het kleinste deel van het universum, maar bevat in zich de samenhang van het hele universum.
Datzelfde is te vinden in de wiskunde van Peter Rowlands ("Zero to Infinity"); die ook geldt voor de opbouw van de moleculen van leven.
Datzelfde is te vinden in de wiskunde van Lawrence Edwards ("The Vortex of Life"), die aansluit bij de waarneming van natuurlijke vormen.
George Adams heeft analoge modellen gegeven in zijn boek “Pflanze in Raum und Gegenraum”.
Met andere woorden, er zijn uitstekende modellen die laten zien dat we het geheel in het deel kunnen ervaren.
Sterker nog, op de keper beschouwd is dat het enige wat we doen: zelfs onze omgevingswaarneming is in feite een waarneming binnenin ons.
Het is niet verrassend dat we - bij andere afstemming in de interpretatieprocessen, nog veel meer van onze omgeving in ons kunnen detecteren: alle fenomenen in het uniVersum procuceren trillingen, die we IN ons detecteren.
Hou daarbij in gedachte dat we als mens 'cel' zijn in het lichaam van de mensheid; en 'externe' uitwisselingen tussen mensen 'interne' uitwisselingen zijn in de mensheid.
Er is nog een toelichting nodig op het taalgebruik, met de relatie tussen fenomenen en fenoumena.
We hebben al gezien dat waarnemingen van onze omgeving altijd zijn gebaseerd op waarnemingen IN ons lichaam.
In ons lichaam is te zien dat de moleculen die structuur geven aan het lichaam, ook de dragers zijn van informatie: elke molecule is een antenne.
De metabole kringlopen in ons lichaam zijn daarmee ook communicatiebanen voor het overdragen van informatie.
Lichaam en geest (materie en informatie) zijn daarin integraal verbonden.
Het is daarin weinig zinvol om fenomenen los te zien van noumena; waarnemingen (fenomenen) zijn altijd gekoppeld aan onze interne 'mentale' processen (noumena).
Het woord Fenoumena vat die conclusie samen:
fenomenen zijn noumena, onze waarHeid is en waarNeming.
Het gat er om die interne informatieverwerkingsprocessen te kennen en begrijpen.
Dat zijn dezelfde kringlopen als we kennen van spijsvertering, van celdelingsprocessen, van immuunsysteem en informatieverwerking.
Daarin zijn, zie boven, fotonencirculatie, elektromagnetische kringstromen, chemische procescycli en fysieke structuren onderling integraal verbonden.
Meer specifiek: de opbouw van ons lichaam is gebaseerd op het samenspel van deze fotonenstromen, elektrische stromen, chemische kringlopen, en daaruit voorvloeiende fysieke vormen.
Met andere woorden: in ons lichaam bepaalt de software de hardware.
Dit is allemaal al heel lang bekend, en de processen waar het om gat zijn al op veel manieren beschreven.
Het is duidelijk dat in ons lichaam pigmenten een belangrijke rol spelen in het opvangen, opslaan, omvormen en afgeven van licht.
Meerdere onderzoekers hebben het elektrische systeem in ons lichaam uitvoerig beschreven; en laten zien dat daarin energie samen met informatieverwerking moet worden verstaan.
Er is zelfs veel meer informatie over de relatie tussen fysiologische chemische processen en onze gevoelsbeleving - bekend zijn de onderzoeken van Pavlov.
Maar toch zijn er nog mensen die menen dat ons lichaam een object is, in plaats van een supercomputer met heel specifieke materialen die reageren op verandering van informatie.
Hoe belangrijk die informatiestromen zijn, is te zien bij het sterven.
Vaak is het lichaam nog intact, zelfs onveranderd, maar doordat de informatiestromen wegvallen, valt het lichaam uit elkaar.
De relatie tussen informatie en materie is in deel 1 al beschreven: ons lichaam is een wervelwind (Vortex) van informatie, die via fotonen, elektronen, vrije elektronen (zuur/base) en gebonden elektronen (materialen) haar integriteit kan bepalen en bewaren in een veranderende omgeving.
* Ons lichaam werkt op basis van vortex processen.
* De organisatie van ons lichaam is dat van en hologram.
* Ons lichaam is deel van het uniVersum; en de mensheid.
* De processen in ons lichaam zijn het complement van de processen in het universum.
Het is duidelijk dat we het uniVersum waarnemen in ons lichaam.
Het is duidelijk dat we géén warneming hebben van de omgeving; alleen maar lichaamsbeleving.
Het is duidelijk dat ons lichaam deel is van het geheel.
Het spreekt vanzelf dat we ook andere belevingen van de omgeving waarnemen in ons lichaam, als we de afstemming daarvoor kunnen vinden.
De CIA heeft onderzocht wat sjamanen en normaalparabegaafden al heel lang gebruiken.
Het is duidelijk dat paranormale warneming normaal is, vandaar dat het praktisch is om het als normale-parawaarneming te beschrijven.
Het is duidelijk dat de wetenschappelijke modellen dit al heel lang (kunnen) beschrijven.
Degenen die doen alsof normale parawaarnemingen abnormaal zijn, hebben deze natuurlijke vermogens kennelijk nog niet ontdekt noch gebruikt.
Als zulke mensen zeggen dat deze fenoumena niet kunnen voorkomen, omdat hun model dat zo stelt dan:
1. is het zaak dat ze hun model wegdoen
2. is het zaak dat ze onderzoek doen
3. is het nodig dat ze hun noumenale processen leren kennen
4. is het tijd dat ze inzien dat hun eigen wereldbeeld niet 'meer echt' is dan dat van een ander.
Paranormale fenomenen zijn normale para fenoumena.